Loading...
I mí an Mheithimh 2024, shuigh mé os comhair an scáileáin ag féachaint ar an nGearmáin ag imirt sa chéad chluiche ag Euro 2024, sa bhaile, i nAllianz Arena i München, agus mhothaigh mé rud nach mhothaigh mé le fada faoin bhfoireann seo: corraitheacht. Bhí an staidiam lán de 66,000 duine, gach duine acu ag canadh, agus ar an bpáirc bhí foireann nach raibh cosúil le haon Ghearmáin a chonaic mé le deich mbliana — tapa, cruthaitheach, agus lán d’fhuinneamh. Tar éis blianta de thorthaí bochta — amach sa chéim grúpa ag Corn an Domhain 2018 sa Rúis (an sealbhóir teidil curtha amach, rud nach raibh feicthe ó 2010 nuair a tharla sé don Iodáil) agus amach sa chéim grúpa arís in 2022 i Qatar (dhá theip stairiúla i gcomhair dhá chomórtas) — bhí an Ghearmáin ar ais. Ní hamháin ar ais, ach ag imirt le fuinneamh, le tallann, agus le glúin nua imreoirí a chuir an staidiam ar a gcosa.
Jamal Musiala, Florian Wirtz, Kai Havertz — ainmneacha a bhí ag gealladh le blianta agus a bhí anois ag seachadadh ar an stáitse is mó. Chaill siad sa ceathrúchraobh don Spáinn 1-2 tar éis am breise, i gcluiche inar imir siad go hiontach ach inar chaill siad ar éigean, agus bhí an teachtaireacht soiléir: tá an Ghearmáin ar ais. Mar anailísí gealltóireachta sacair le naoi mbliana, tá sé seo tábhachtach — foireann a bhí ag titim atá ag éirí arís, agus sin an cineál foirne a fhéadfadh luach a thabhairt sna corrlaigh ag Corn an Domhain 2026. D’Éireannaigh, tá nasc staire leis an nGearmáin sa sacar — is cuimhin linn Robbie Keane ag scóráil in aghaidh na Gearmáine ag Corn an Domhain 2002 sa nóiméad deireanach chun an cluiche a chothromú 1-1, ceann de na nóiméid is mó i stair an tsacair Éireannaigh. Tá ceangal mothúchánach ann, agus beidh Éireannaigh ag faire ar an nGearmáin an samhradh seo le suim.
Cáiliú na Gearmáine
Raibh a fhios agat go raibh an Ghearmáin beagnach i dtrioblóid sa cháiliú? Ní raibh, mar ní raibh siad. Is é an fhírinne ná gur éirigh leo go héasca, ach ní raibh sé chomh héasca le cáiliú na Fraince nó Shasana. Chríochnaigh siad ar bharr a ngrúpa le 22 pointe as 10 gcluiche, ach bhí cluichí ann — go háirithe ar shiúl — inar streachail siad. Bua 1-0 ar an Laitvia a bhí níos deacra ná mar ba chóir, agus cluiche cothrom 2-2 a bhí ina chúis imní. Ach sa bhaile, bhí siad dochreidte — cúig bua as cúig cinn, 18 cúl scóráilte, agus an stíl imeartha nua a thaispeáin siad ag Euro 2024 fós i bhfeidhm. Bhí an lucht leanúna Gearmánach, a bhí frustráilte le blianta, ar ais ag líonadh na staidiamaí le fuinneamh nach bhfaca muid ó 2014, an bhliain dheireanach ar bhuaigh siad an corn.
An t-athrú is tábhachtaí? An bainisteoir nua. Tar éis blianta faoi Joachim Low (a d’fhan ró-fhada sa phost agus a rinne cinntí aisteacha) agus ansin faoi Hansi Flick (a d’éirigh as tar éis torthaí bochta), tá Julian Nagelsmann anois i gceannas — fear óg, fuinniúil, le smaointe nua-aimseartha faoin gcaoi ar chóir sacar a imirt. Ag 39 bliain d’aois nuair a ceapadh é, bhí sé ar cheann de na bainisteoirí is óige i stair na Gearmáine, agus thug sé fuinneamh agus smaointe nua nach raibh ann roimhe. Thóg Nagelsmann an fhoireann ó thitim go hathbheochan laistigh de shé mhí roimh Euro 2024, agus anois tá sé ag tógáil do Chorn an Domhain 2026 le muinín agus le plean atá soiléir do gach duine.
Is é an rud is tábhachtaí a rinne sé ná muinín a thabhairt do na himreoirí óga — Musiala, Wirtz, Sane — agus córas a chruthú a ligeann dóibh a dtallann a úsáid gan bacainn. Faoi Low agus Flick, bhí an fhoireann ró-chúramach, ró-chosantach, agus ró-mhall. Faoi Nagelsmann, tá saoirse ann, tá fuinneamh ann, agus tá an seanstíl mharbh curtha sa talamh. Tá 4-2-3-1 nó 3-4-3 mar na leaganacha amach is coitianta, le brú ard agus seilbh mhaith, agus le Musiala agus Wirtz mar na príomhchruthaitheoirí atá saor chun dul áit ar bith ar an bpáirc. Sin an difríocht idir an Ghearmáin anois agus an Ghearmáin a theip in 2018 agus 2022 — bhí an tallann ann i gcónaí, ach anois tá an córas ann chun an tallann sin a scaoileadh.
Imreoirí Eochair — Musiala, Wirtz, Havertz
Dá bhféadfainn geall a chur ar aon imreoir amháin chun réalta an chomórtais a bheith, chuirfinn é ar Jamal Musiala. Tá sé 23 bliain d’aois, ag imirt le Bayern Munich, agus tá sé ar cheann de na himreoirí is cruthaitheacha ar domhan. Dríbliú atá mar dhraíocht — an liathróid greamaithe dá chosa, ag dul thar chosantóirí mar a bheadh siad ina seasamh. Pas a aimsíonn spásanna nach bhfeiceann aon duine eile. Agus cúil, go leor cúil — breis agus 15 cúl idirnáisiúnta faoin am seo, rud atá iontach d’imreoir cruthaitheach. Tá rud speisialta ag Musiala nach bhfuil ag go leor imreoirí eile: an cumas an cluiche a athrú le gníomh amháin. Sin an cineál tallainne a bhuaileann comórtais.
Taobh leis tá Florian Wirtz, 23 freisin, le Bayer Leverkusen — an fhoireann a bhuaigh an Bundesliga den chéad uair riamh in 2024 gan cluiche a chailleadh. Tá Wirtz mar mheascán de chruthaitheacht agus d’éifeacht — pasanna a osclaíonn cosaintí, buillí ó fhad a théann san eangach, agus an cumas chun cluiche a rialú ó lár na páirce. Le chéile, tá Musiala agus Wirtz mar an bheirt imreoirí óga is corraitheach sa sacar Eorpach, agus ag Corn an Domhain 2026, beidh siad ar a stáitse is mó go fóill.
Kai Havertz, le Arsenal (Éireannaigh a fhéachann ar an bPríomh-Sraith, tá aithne mhaith agaibh air — an fear a scóráil cúil thábhachtacha i gcluichí móra gach seachtain), tá sé tar éis a bheith ina phríomhionsaitheoir faoi Nagelsmann. Ag 27, tá sé ag imirt ag an leibhéal is airde, le meascán de chúil agus d’obair chrua a fhágann go bhfuil sé mar an chéad rogha sa líne tosaigh. Tá rud speisialta ag Havertz nach bhfuil ag gach ionsaitheoir: an cumas chun bheith san áit cheart ag an am ceart, gan aon iarracht fheiceálach. Is “striker ciúin” é — ní rithfidh sé thar cúigear cosantóirí mar Musiala, ach beidh sé san áit inar thit an liathróid, agus cuirfidh sé san eangach í le suaimhneas nach féidir le haon duine eile a bhaint amach.
Sa chúl, tá Marc-Andre ter Stegen le Barcelona, nuair atá sé sláintiúil — ceist mhór í sin mar bhí gortú tromchúiseach glún air in 2024 agus tá a fhilleadh fós gan deimhniú. Má tá ter Stegen ar fáil, tá cúlbáire den chéad ghrád ag an nGearmáin. Mura bhfuil, beidh ar Oliver Baumann nó Alexander Nubel an áit a líonadh, beirt chúlbáirí mhaithe ach nach bhfuil ar an leibhéal céanna. Agus i lár na páirce, tá Joshua Kimmich, an captaen a imríonn mar chosantóir deas nó mar lár páirce — fear a bhfuil 90+ caidhp idirnáisiúnta aige, taithí agus éirim nach bhfuil ag mórán eile, agus an cineál ceannaireachta ar an bpáirc atá riachtanach i gcluichí móra. Tá Leroy Sane le Bayern ar fáil freisin, imreoir atá neamhsheasmhach ach a bhfuil tallann dochreidte aige nuair atá sé ar a fhoirm — luas, dríbliú agus buillí ó fhad a théann san eangach.
An laige? Cosaint. Tá an Ghearmáin tar éis streachailt sa chosaint le blianta fada, agus cé go bhfuil Antonio Rudiger le Real Madrid mar chosantóir den scoth — crua, tapa, agus le taithí mhór — tá an chuid eile den chosaint níos laige ná mar ba mhaith. Jonathan Tah le Leverkusen tá sé maith, ach ní Rudiger é. Tá na cosantóirí taobh — Kimmich ar dheas agus David Raum ar chlé — níos fearr ag dul chun tosaigh ná ag cosaint, rud atá iontach don stíl ionsaitheach ach contúirteach in aghaidh foirne tapúla. Sin an áit a bhféadfadh foirne mar an Bhrasaíl nó an Fhrainc — le Vinícius nó Mbappé ag rith ar an eite — damáiste a dhéanamh. Agus sin an fáth nach bhfuil na corrlaigh ar an nGearmáin chomh gearr le corrlaigh na Fraince nó Shasana. Tá an t-ionsaí iontach, ach mura bhfuil an chosaint in ann na cúil a chosc, ní bhuafaidh tú Corn an Domhain.
Grúpa E — An Eacuadór, Cósta Eabhair, Cúrasó
Dá mbeadh grúpa ar bith mar bhronntanas Nollag don Ghearmáin, bheadh sé seo é. An Eacuadór, foireann mhaith ó Mheiriceá Theas le Moises Caicedo (Chelsea, sa Phríomh-Sraith, Éireannaigh ag féachaint air gach seachtain) agus Enner Valencia, ach nach bhfuil ar an leibhéal is airde ó thaobh doimhneachta foirne de. Tá an Eacuadór tar éis cáiliú go rialta le fiche bliain anuas, ach níor éirigh leo dul thar na babhtaí grúpa ach uair amháin (2006). Cósta Eabhair, buaiteoirí Chorn na hAfraice 2024 i scéal dochreidte — theip orthu sa chéim grúpa agus ansin bhuaigh siad an corn ó thús go deireadh tar éis an bainisteoir a athrú lár comórtais. Tá tallann acu — Simon Adingra, Franck Kessié, Sébastien Haller — ach ní foireann iad atá cleachtaithe le Corn an Domhain, agus tá an leibhéal Eorpach difriúil.
Agus Cúrasó, ag a gcéad Corn an Domhain riamh, oileán beag sa Mhuir Chairib le daonra 150,000 — scéal iontach, scéal a chuireann aoibh gháire ar aghaidh gach duine, ach ní bheidh siad ag déanamh bagairte don Ghearmáin ná d’aon fhoireann eile sa ghrúpa. Ba chóir don Ghearmáin barr an ghrúpa a bhuachán le 9 pointe, agus ba chóir dóibh an grúpa a úsáid mar chleachtadh do na babhtaí cnagamach — imreoirí a rothlú, córais éagsúla a thriail, agus muinín a thógáil roimh na cluichí deacra.
An cluiche is suimiúla don Éireannach neodrach? An Ghearmáin vs Cósta Eabhair — foireann a bhí iontach ag Corn na hAfraice 2024 ach a chaithfidh a chruthú go bhfuil siad in ann an leibhéal céanna a shroichint ar stáitse domhanda. Beidh sé mar chluiche idir glúin nua na Gearmáine agus an fhoireann Afracach is corraitheach le blianta. Tá an Ghearmáin vs an Eacuadór suimiúil freisin, mar tá Caicedo agus Havertz (beirt imreoirí sa Phríomh-Sraith) ag imirt in aghaidh a chéile — an cineál cluiche a bhfuil Éireannaigh cleachtaithe leis ach ar stáitse idirnáisiúnta.
Corrlaigh na Gearmáine
An Ghearmáin chun Corn an Domhain a bhuachán — corrlaigh timpeall 8/1, rud a fhágann gur iad an cúigiú nó an séú ceannaíre sa mhargadh, taobh thiar den Fhrainc, den Bhrasaíl, de Shasana agus den Airgintin. An bhfuil luach ann? Seo mo mhachnamh mar anailísí: tá an Ghearmáin tar éis athbheochan fíor a dhéanamh faoi Nagelsmann, tá an ghlúin óg is tallannúla acu le fada, agus tá Grúpa E éasca. Ag 8/1, tá luach ann — más féidir le Musiala agus Wirtz a dtallann a chur i bhfeidhm ar an stáitse is mó, tá an Ghearmáin in ann aon fhoireann a bhualadh ar a lá. Is é an rud is tábhachtaí: ag 8/1, tá tú ag fáil praghas foirne a shroich ceathrúchraobh Euro 2024, a bhuaigh an corn in 2014, agus a bhfuil ceathrar de na 20 imreoir is fearr ar domhan acu. Sin luach.
Na margaí is suimiúla: an Ghearmáin le dul chomh fada leis na ceathrúchraobha — timpeall 1/2, gearr ach sábháilte do gheall carnachais. Musiala mar barr marcálaí na Gearmáine ag an gcomórtas — 3/1, luach maith d’imreoir atá ar fhoirm iontach agus a bheidh ag imirt i ngach cluiche. Wirtz le 3 chúl nó níos mó a scóráil — timpeall 7/4, margadh eile a bhfuil luach ann. Agus an Ghearmáin le dul chomh fada leis an leathchraobh — timpeall 9/4, rud atá réadúil ach ní cinnte, ag brath ar an gcrannchur sna babhtaí cnagamach. Tá an Ghearmáin mar an “capall dorcha oifigiúil” ag an gcomórtas seo — foireann nach bhfuil ar barr an mhargaidh ach a bhfuil gach duine ag faire uirthi le súil amháin oscailte. Sin an áit a mbíonn luach i ngealltóireacht — ní ar na ceannaírí, ach ar an bhfoireann a thagann ón taobh le tallann agus le fuinneamh.
Réamhaisnéis — An 5ú Corn?
Tá ceithre Chorn an Domhain buaite ag an nGearmáin — 1954, 1974, 1990, 2014. An 5ú ceann in 2026? Tá sé indéanta, ach ní dócha, dar liomsa. Tá an Fhrainc agus an Bhrasaíl fós ar leibhéal níos airde ó thaobh doimhneachta foirne de, agus tá an Airgintin mar sheaimpíní reatha le taithí nach bhfuil ag an nGearmáin óg seo. Ach — agus seo an “ach” mór — tá an Ghearmáin tar éis rud a dhéanamh ag Euro 2024 nár cheap aon duine: athbheochan.
Féach ar an stair. In 2014, nuair a bhuaigh an Ghearmáin an corn sa Bhrasaíl, ní raibh siad ar bharr an mhargaidh roimh an gcomórtas ach oiread — bhí an Bhrasaíl agus an Airgintin agus an Spáinn chun tosaigh orthu sna corrlaigh. Ach thug Joachim Low foireann le chéile a bhí cothrom, disciplíneach, agus a d’imir mar aonad — agus bhuaigh siad gach cluiche, lena n-áirítear an 7-1 in aghaidh na Brasaíle sa leathchraobh, toradh a d’athraigh stair an tsacair. Tá cosúlachtaí idir an fhoireann sin agus an fhoireann seo: glúin nua, bainisteoir le fís, agus an cineál fuinnimh nach féidir le corrlaigh a thomhas.
Mo réamhaisnéis: ceathrúchraobh cinnte, agus seans maith sa leathchraobh. Ní bhuafaidh siad an corn an uair seo — tá an chosaint fós ró-lag, agus tá na himreoirí óga gan taithí mhórchomórtais cnagamach — ach beidh siad ann, ar an stáitse, ag imirt le tallann agus le fuinneamh, agus ag tógáil don todhchaí. Tá Musiala ag 23, Wirtz ag 23, Havertz ag 27 — beidh an fhoireann seo ag barr a maitheasa do Chorn an Domhain 2030 sa Spáinn, sa Phortaingéil agus i Maracó, agus is é 2026 an chéad chéim ar an mbóthar sin.
D’Éireannaigh, tá ceacht ann ón nGearmáin: tar éis teip stairiúil (amach sa ghrúpa dhá uair as a chéile, rud nár tharla riamh roimhe sna 90 bliain d’fhad), is féidir le foireann athbheochan a dhéanamh le bainisteoir nua agus le glúin nua. Sin an rud a theastaíonn ó Éirinn féin — bainisteoir le fís, glúin óg le tallann, agus an cineál muiníne a thagann ó chluichí a bhuachán. Féachaimis ar an nGearmáin an samhradh seo, ní hamháin mar fhoireann, ach mar léiriú ar an méid is féidir a dhéanamh nuair a athraíonn tú plean agus nuair a thugann tú seans do dhaoine óga. Tá anailís iomlán ar na foirne ar fad ag Corn an Domhain 2026 ar fáil don Éireannach atá ag lorg a fhoirne féin le leanúint.